Kıbrıs’ın yakın tarihinde derin izler bırakan çatışmaların tanıklarından biri olan Kıbrıslı mücahit Ali Serdar, aradan geçen yarım asrı aşkın zamana rağmen savaş yıllarında yaşadıklarını unutamıyor. Birlikte eğitim aldığı silah arkadaşlarını kaybeden, savaşın belirsizliğini ve korkusunu yaşayan Serdar, geçmişe dönüp baktığında en çok özgürce yaşayabilmenin değerini vurguluyor.
Askerlik yıllarından esir düşen arkadaşlarının yaşadıklarına, 20 Temmuz 1974’ten sonraki hayatından bugün çocukları ve torunlarıyla kurduğu yaşama kadar pek çok anısını paylaşan Serdar’ın anlatımları, Kıbrıs Türk toplumunun yakın tarihine kişisel bir tanıklık sunuyor.
Larnaka’da başlayan askerlik: “650-700 kişilik bir birliğimiz vardı”
Askerlik görevine Larnaka Sancağı’nda başladığını anlatan Ali Serdar, temel eğitimlerini burada aldıklarını ve ardından farklı bölüklere ayrıldıklarını söyledi.
O yıllardan geriye kalan en anlamlı hatıralarından birinin, asker arkadaşlarıyla birlikte ellerine işledikleri ortak arma olduğunu belirten Serdar, o günleri şu sözlerle anlattı:
“Larnaka Sancağı’na askerliğe gittik. Askere gittiğimiz zaman oradaki bütün birlik arkadaşları böyle bir arma işledik elimize. Herkeste var yani o dönemin askerlerinde. 650-700’e yakın bir askeri birliğimiz vardı orada. Temel eğitimimizi orada yaptık Larnaka’da. Ondan sonra bölüklere ayrıldık.”
Ancak eğitimlerinin ardından farklı bölgelere gönderilen askerlerin bir kısmı için savaşın sonu geri dönüş olmadı.
“Boğaz Sancağı’na giden asker arkadaşlarımın hepsi şehit oldu”
Serdar’ın hafızasında en derin iz bırakan olaylardan biri, Boğaz Sancağı’na gönderilen silah arkadaşlarının yaşadığı çatışmalar oldu.
O bölgede çok şiddetli bir savaş yaşandığını belirten Serdar, kayıplarını şu sözlerle anlattı:
“Boğaz Sancağı’na düşen asker arkadaşlarımın hepsi şehit oldu. Çünkü orada müthiş bir savaş oldu.”
Yıllar geçse de asker arkadaşlarıyla kurduğu bağın kopmadığını ifade eden Serdar, hayatta kalanlarla zaman zaman bir araya geldiklerini söyledi.
Larnaka Sancağı’nda görev yapanlardan yaklaşık 300 kişinin bugün hayatta olduğunu belirten Serdar, bu buluşmaların kendileri için taşıdığı anlamı şöyle dile getirdi:
“Bu armalardan civar köylerde arkadaşlarımız var, asker arkadaşım hayatta kalanlar filan. Onlarla görüşürüz, buluşuruz arada bir. Bir yemek ziyafeti veririz, toplanırız, konuşuruz, dertleşiriz.”
“Savaşın iyi tarafı yok”
Savaşın yalnızca cephede yaşanan çatışmalardan ibaret olmadığını vurgulayan Serdar, esir düşen silah arkadaşlarının yaşadıklarını da anlattı.
Bazı arkadaşlarının Limasol’da yaklaşık üç ay esir tutulduğunu belirten Serdar, onların ancak esir mübadelesinin ardından geri dönebildiğini söyledi.
“Hiç savaşın iyi tarafı yok yani. Savaşta ne olacak? Mesela diğer arkadaşlarım üç aya yakın esir düştüler Limasol’da. Sahaların içinde, onda bunda süründüler. Sonra esir mübadelesi oldu burada, esir değişimi oldu, buraya yerleştiler. Ama biz mücahit olduğumuz için burada savaştık. O yüzden gururluyum yani.”
Serdar’ın sözleri, savaşın beraberinde getirdiği acıların yanı sıra, kendi mücadelesine duyduğu gururu da ortaya koydu.
“İşe giderdik, eve geri dönecek miyiz bilmezdik”
Ali Serdar’ın anlatımında en dikkat çekici bölümlerden biri, 1974 öncesinde Kıbrıs’ın güneyinde yaşadıkları korku ve güvensizlik ortamı oldu.
O dönemde günlük hayatın bile büyük bir belirsizlik içinde geçtiğini ifade eden Serdar, evden çıkmanın ve işe gitmenin kendileri için sıradan bir durum olmadığını söyledi.
“Güneydeyken mesela evimizden çıkar işe giderdik. Evimize geri gelecek mi, gelmeyecek mi bilmezdik. Çünkü Rum polisleri yolda durdururlardı. Tipini beğenmedi, götürür. Yanlış bir şey söyledin, götürürlerdi.”
Serdar, yalnızca işe gidenlerin değil, hayvanlarını otlatmak için evlerinden ayrılan insanların da benzer tehlikelerle karşı karşıya kaldığını öne sürdü.
“Adam hayvanını, davarını çıkarırdı ovaya, o adam kaybolurdu.”
Bu sözlerle o dönemde yaşadıkları korkuyu anlatan Serdar, geçmişteki güvensizlik ortamının hafızasında hâlâ canlı olduğunu dile getirdi.
“20 Temmuz olmasaydı bugün bu özgürlüğü yaşayamazdık”
Kıbrıs Türk toplumunun yakın tarihinde önemli bir dönüm noktası olan 20 Temmuz 1974, Ali Serdar’ın yaşamında da belirleyici bir yere sahip.
1950’li yıllarda artan toplumlar arası gerilimler, 1958’de Türk Mukavemet Teşkilatı’nın (TMT) kurulması ve 1963’te başlayan çatışmalar, Kıbrıslı Türklerin yaşamını derinden etkiledi. 15 Temmuz 1974’te Kıbrıs’ta gerçekleştirilen darbenin ardından Türkiye, 20 Temmuz’da askerî harekât başlattı. Bu gelişmeler adanın siyasi ve toplumsal yapısında köklü değişimlere yol açtı.
Serdar ise 20 Temmuz’u, kendi hayatında korku ve belirsizlikten uzaklaşmanın dönüm noktası olarak değerlendiriyor.
“Bugünlere gelmezdik. Yani o 20 Temmuz olmasaydı, biz bugün bu günleri yaşamazdık. Bu özgürlüğü yaşayamazdık.”
Geçmişte evinden çıktığında geri dönüp dönemeyeceğini bilmediğini anlatan Serdar, bugün istediği yere korkmadan gidebilmenin kendisi için en büyük kazanımlardan biri olduğunu söyledi.
“Şimdi korkumuz yok, bayrağımın altında özgürüm”
Yaklaşık üç yıl süren askerlik ve mücadele döneminin ardından 1976 yılında terhis olduğunu belirten Ali Serdar, daha sonra çalışma hayatına atıldığını ve emekli olduğunu anlattı.
“1976’da da askerliğimi bitirdim. Üç seneye yakın askerlik yaptık, savaştık. Şimdi işe girdik, emekli çıktık ve burada artık hayatımızı devam ettiriyoruz.”
Savaş yıllarının ardından evlenip aile kurduğunu, çocuk ve torun sahibi olduğunu anlatan Serdar, bugün sahip olduğu huzurlu yaşamın kendisi için ne kadar değerli olduğunu şu sözlerle ifade etti:
“Şimdi böyle bir korkumuz yok. Özgürüz. Ne saat istersem ben evimden çıkayım, nereye istersem gideyim özgürüm. Bayrağımın altında özgürce yaşarım. Çoluk çocuk… Evlendik, çoluk çocuğumuz oldu, torunlarımız oldu. Gayet mutluyum.”
Yarım asır geçse de silah arkadaşlarını unutmuyor
Ali Serdar için savaş yılları yalnızca geçmişte kalmış bir dönem değil. Kaybettiği silah arkadaşları, esir düşen dostları ve yaşadığı korku dolu günler, bugün de hafızasında yerini koruyor.
Bir zamanlar aynı birlikte eğitim aldığı arkadaşlarıyla bugün buluşup eski günleri konuşan Serdar, savaşın acılarını unutmasa da ailesiyle birlikte sürdürdüğü yaşamdan mutluluk duyuyor.
“Savaşın iyi tarafı yok” diyen Serdar’ın hikâyesi, bir yandan çatışmaların insan hayatında bıraktığı derin izleri, diğer yandan korku ve belirsizlik içinde geçen yılların ardından huzurlu bir yaşam sürmenin kendisi için taşıdığı anlamı ortaya koyuyor.
Kaynak: Sürmanşet Haber
