Paylaş

ÇOCUKLAR UYURKEN SESSİZ OLUNUR, ÖLDÜRÜLÜRKEN DEĞİL!

20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü… Bugün dünyanın dört bir yanında çocuk haklarından, çocukların korunmasından, eğitimden, özgürlükten ve güvenli bir…

20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü…

Bugün dünyanın dört bir yanında çocuk haklarından, çocukların korunmasından, eğitimden, özgürlükten ve güvenli bir gelecekten söz edilecek. Konuşmalar yapılacak, mesajlar yayımlanacak, güzel temenniler dile getirilecek. Birleşmiş Milletler sözleşmelerinden, insan haklarından ve uluslararası hukuktan bahsedilecek.

Peki ya gerçekler?

21 binden fazla çocuğun İsrail saldırılarında hayatını kaybettiği, on binlerce çocuğun yaralandığı, binlercesinin ailesini, evini, okulunu ve çocukluğunu kaybettiği bir dünyada hangi çocuk haklarından söz ediyoruz?

Bir tarafta çocuk haklarını anlatan bildiriler, diğer tarafta enkazların altından çıkarılan küçücük bedenler…

Bir tarafta çocukların geleceğini korumayı taahhüt eden devletler, diğer tarafta bombaların altında hayatta kalmaya çalışan çocuklar…

Bir tarafta uluslararası sözleşmeler, diğer tarafta yaşama hakkı ellerinden alınan masum insanlar…

İşte insanlığın yüzleşmesi gereken en büyük çelişki budur.

ÇOCUK HAKLARI KÂĞIT ÜZERİNDE Mİ KALDI?

Birleşmiş Milletler, 20 Kasım 1989 tarihinde Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’yi kabul etti. Bu sözleşme; her çocuğun yaşama, gelişme, eğitim, sağlık, korunma ve insanca yaşama hakkını güvence altına almayı amaçlıyor.

Kâğıt üzerinde son derece anlamlı ve evrensel bir taahhüt…

Ancak bugün dünyanın birçok yerinde çocuklar açlıkla, savaşla, yoksullukla, istismarla, zorla yerinden edilmeyle ve şiddetle karşı karşıya.

Çocukların okula gitmesi gerekirken sığınaklarda saklandığı, oyun oynaması gerekirken bombardımandan kaçtığı, geleceğe dair hayaller kurması gerekirken ölüm korkusuyla yaşadığı bir dünyadayız.

Bir çocuğun en temel hakkı yaşamaktır. Ne dini, ne dili, ne ırkı, ne de yaşadığı coğrafya bu hakkı değiştirebilir.

Çocuk hakları evrenselse, Gazze’deki çocuklar da bu evrenselliğin içindedir. Ukrayna’daki, Sudan’daki, Yemen’deki ve dünyanın başka çatışma bölgelerindeki çocuklar da…

Çocuk hakları, siyasi çıkarlara göre hatırlanacak ya da unutulacak bir mesele değildir.

GAZZE’DE ÖLDÜRÜLEN SADECE ÇOCUKLAR DEĞİL, İNSANLIĞIN VİCDANIDIR

Gazze’de yaşananlar, çocuk haklarının ne kadar ağır bir sınavdan geçtiğini bütün dünyaya gösteriyor.

Bir çocuğun enkaz başında annesini araması, yaralı bir çocuğun hastane koridorunda yardım beklemesi, ailesini kaybeden küçücük bir insanın dünyada yapayalnız kalması hangi insanın vicdanını sızlatmaz?

Çocukların suya, gıdaya, ilaca ve güvenli bir barınağa ulaşamadığı bir ortamda çocuk haklarından bahsetmek ne kadar anlamlıdır?

Bir çocuğun yaşam hakkını koruyamayan uluslararası sistem, hangi başarısından söz edebilir?

Elbette burada mesele yalnızca bir coğrafya veya tek bir savaş değildir. Mesele, çocukların hayatının bütün siyasi ve askeri hesapların üzerinde tutulması gerektiğidir.

Çocuklar hiçbir savaşın tarafı değildir. Hiçbir çocuğun doğduğu topraklar, onun ölüm cezasına dönüşmemelidir.

DÜNYANIN SESSİZLİĞİ DE BİR SORUMLULUKTUR

Bugün devletler çocuk haklarını savunduklarını söylüyor. Uluslararası kuruluşlar bildiriler yayımlıyor. İnsan hakları konusunda konferanslar düzenleniyor.

Ancak çocuklar öldürülmeye devam ediyorsa, bu açıklamaların ne kadarının gerçek bir karşılığı vardır?

Uluslararası hukuk, yalnızca güçlülerin işine geldiğinde hatırlanacak bir metin değildir. İnsan hakları, yalnızca siyasi çıkarlarla örtüştüğünde savunulacak değerler değildir.

Bir çocuğun hayatı, herhangi bir ülkenin siyasi hesabından daha değersiz olamaz.

Dünyanın bütün çocukları eşit derecede korunmayı hak eder. Bu hak, devletlerin insafına bırakılabilecek bir lütuf değil, insanlığın ortak sorumluluğudur.

ÇOCUKLARIN İSTEDİĞİ ÇOK ŞEY DEĞİL

Bir çocuk savaş istemez.

Bir çocuk bomba sesiyle uyanmak istemez.

Bir çocuk annesinin, babasının, kardeşinin ölümüne tanıklık etmek istemez.

Bir çocuk aç yatmak, susuz kalmak, hastalandığında ilaç bulamamak istemez.

Bir çocuk okuluna gitmek, arkadaşlarıyla oynamak, ailesiyle yaşamak ve büyüdüğünde hayallerini gerçekleştirmek ister.

Çocukların istediği şey aslında çok basittir: Güvenli bir yaşam, sevgi, eğitim, sağlık ve umut…

Bunlar bir ayrıcalık değil, her çocuğun en temel hakkıdır.

20 KASIM KUTLAMA DEĞİL, HESAP VERME GÜNÜ OLMALIDIR

Bugün 20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü.

Ancak çocukların öldürüldüğü, yaralandığı, açlığa ve korkuya mahkûm edildiği bir dünyada bu günü yalnızca kutlama mesajlarıyla geçirmek yeterli değildir.

Bugün kendimize şu soruları sormalıyız:

Çocukları kim koruyacak?

Uluslararası sözleşmeler neden uygulanmıyor?

Çocukların yaşam hakkı neden siyasi çıkarların gerisinde kalıyor?

Ve en önemlisi, çocuklar ölürken dünyanın geri kalanı daha ne kadar sessiz kalacak?

Birleşmiş Milletler’in kabul ettiği sözleşmelerin, devletlerin verdiği sözlerin ve uluslararası hukukun gerçek bir anlamı olacaksa bunun ilk şartı çocukların yaşam hakkını korumaktır.

Çünkü çocuk hakları, yalnızca bir takvim gününde hatırlanacak güzel sözlerden ibaret değildir.

Çocuk hakları, bir çocuğun sabah korkuyla değil umutla uyanabilmesidir. Okuluna güvenle gidebilmesi, oyun oynayabilmesi, ailesine sarılabilmesi ve geleceğe dair hayal kurabilmesidir.

Sonuç olarak; çocukların öldürüldüğü, dünyanın buna engel olamadığı bir ortamda Dünya Çocuk Hakları Günü’nü kutlamak, büyük bir çelişkidir.

Bizim ihtiyacımız olan şey yeni bildiriler, yeni açıklamalar ve içi boş kutlama mesajları değil; çocukların hayatını gerçekten koruyan bir dünya düzenidir.

Unutmayalım:

Bir çocuğun öldürüldüğü yerde çocuk hakları yoktur. Bir çocuğun çığlığı duyulmuyorsa insanlığın vicdanı da susmuş demektir.

Çocuk hakları kâğıt üzerinde değil, hayatta korunmalıdır. Çünkü çocukların yaşama hakkı tartışmaya açık değildir.

Çocuklar ölmesin, çocuklar korkmasın, çocuklar savaşların değil, barışın içinde büyüsün.

İşte o zaman 20 Kasım gerçekten Dünya Çocuk Hakları Günü olur.

Yorum Yap

* Güvenlik gereği ip adresiniz saklanmaktadır. 3. şahıslara kesinlikle paylaşılmamaktadır.